Come Together

Come Together

Het jaar loopt ten einde: het is donker, maar overal in de stad branden lichtjes; het is koud, maar binnen is het warm, met de verwarming hoog en een kerstboom vol kaarsen.
Deze laatste periode van het jaar, zo met het oog op Kerst en nieuwjaar, staat voor veel mensen in het teken van samenkomen. Een gevoel van thuiskomen staat centraal – thuiskomen bij jezelf en de mensen om je heen. Maar hoe is dat als er iemand in je naaste omgeving, iemand waarvan je houdt er niet meer is? Riekje, onze studentenpastor organiseerde afgelopen week het Rouwcafé met als thema ‘Hoe overleef ik de Kerstdagen?’ Omdat deze periode extra eenzaam kan voelen, wanneer degene die er gewoon bij had moeten zijn er in fysieke vorm niet meer bij kan zijn. Dan is het fijn als er een plek is, zoals het Rouwcafé, om met gelijkgestemden samen te komen en vooral: om even tot jezelf komen en te (durven) voelen waar jij behoefte aan hebt.

Voor mij is de periode voor Kerst en het inluiden van een nieuw jaar, een goed moment om een balans op te maken: wat is er eigenlijk allemaal gebeurd dit jaar – wat heb ik bereikt, wat ging er goed en waar kan ik nog mee aan de slag in het nieuwe jaar?
Hoe ga ik het nieuwe jaar in? Ik geloof niet in goede voornemens maken speciaal voor 1 januari; deze voornemens kunnen bij mij iedere dag ingaan, maar een moment van reflectie is fijn, zo tegen het eind van het jaar.

Afgelopen week organiseerden wij onze eerste Top2000 Kerkdienst in De Binnenwaai op IJburg. Aan ieder onderdeel van de traditionele kerkdienst (het kyrie, de preek, het gloria) was een nummer uit de Top2000 verbonden. Muziek rondom thema’s als ‘geloof’ (in de breedste zin van het woord), ‘hoop’, ‘liefde’ en ‘vertrouwen’ passeerden de revue: wat was het mooi om met elkaar in volle glorie te kunnen zingen en zo samen te zijn. En dat terwijl ik zelf niet per se iets heb met het christelijke geloof en haast nooit in een kerk te vinden ben, laat staan op een zondagmorgen.

Wat ik jou toewens deze dagen is een warm samenzijn en ruimte voor bezinning, om na te gaan waar jij behoefte aan hebt en waar jij gelukkig van wordt in het leven. En de mensen om je heen en de vrijheid die wij hier hebben extra te koesteren. Ik denk dat het goed is om ons bewust te zijn van alles wat er gebeurt in deze soms zo donkere en verscheurde wereld, onze zegeningen te tellen en daarbij vooral te (blijven) doen waar we gelukkig van worden.

Om af te sluiten met een paar zinnen uit het slotlied van onze Top2000 Kerkdienst, en in de geest van één van mijn lievelingstekstschrijvers Ramses Shaffy, die het allemaal zo goed onder woorden kon brengen: ‘’ Voor degene in z’n schuilhoek achter glas Voor degene met de dichtbeslagen ramen Voor degene die dacht dat-ie alleen was Moet nu weten, we zijn allemaal samen Zing, Vecht, Huil, Bid, Lach, Werk en Bewonder – maar niet zonder ons.’’