Ebrar

‘’Ik studeer religiewetenschappen, momenteel ben ik vierdejaars.
De studie is alles wat ik me ervan had voorgesteld. Ik hoopte tijdens deze studie te leren hoe je een wetenschappelijke blik op religie vormt. En om dan vanuit dat perspectief een bepaalde religie te benaderen.
Mijn hoofddoel, of waarom ik deze studie ben gaan doen, heeft voor mij te maken met een duidelijke noodzaak die ik zie in deze maatschappij: ik wil een brug vormen tussen de moslimmaatschappij en de niet-moslimmaatschappij in Nederland.
Er zijn zeker mensen die deze brug willen vormen, maar dat zijn vaak alleen hooggeleerde, blanke, oudere mannen. Ik heb bijvoorbeeld fantastische docenten die dit proberen – ze gaan fantastisch met publiek om en geven geweldige lectures, maar ze staan te ver af van de moslimmaatschappij.
Wanneer één van mijn docenten probeert een gesprek aan te gaan met bijvoorbeeld risicojongeren in de Schilderswijk, lukt dat vaak niet goed. Deze jongeren nemen niet snel iets van hem aan, omdat hij te ver van hen af staat.
Met mijn achtergrond – mijn ouders zijn Turks en ik ben moslim, kan ik deze groep hopelijk wel bereiken. Ik sta dichterbij, omdat we een achtergrond delen. En als ik straks mijn bachelor religiewetenschappen heb, daarna een master en hopelijk op een dag ook een PHD heb gehaald, kan ik ook met alle recht vanuit wetenschappelijk oogpunt handelen.
Mijn plan was altijd geneeskunde te gaan studeren, pas drie maanden voor mijn eindexamen VWO ben ik van gedachten veranderd. Omdat ik de noodzaak toen echt voelde; waarschijnlijk is dat een soort onbewuste ontwikkeling geweest, maar opeens was het gevoel om een andere richting in te gaan dominant.
Ik wilde eerst heel graag traumachirurg worden, maar daar heb je er al genoeg van. Op dit moment is er naar mijn idee meer behoefte aan zo’n brug in de maatschappij. ‘’

Michael

‘’I’m currently studying Computer Science at the VU. I’m from Zimbabwe and i’ve been studying here for over a year now.
I honestly don’t know why I came to Amsterdam to study. It was more like: Why Not? I was spontaneously and I just choose randomly.
Amsterdam was a city I had no idea about – so it was a 50/50 chance: it would either be a place I hated, or a place I loved. And obviously I love Amsterdam.
I truly think you can not, not love Holland. No matter who you are: I swear, you will fall in love with this place. You know I tried to hate it. I woke up one day and I was like: I want to hate Amsterdam today, but you just can’t. Because you will bump into a nice Dutch person who will say ‘Hi’ to you and give you a big, honest smile.
I choose to study Computer Science because I really like the philosophy and psychology behind it. I believe that Computer Science is related to people; the computer is build on the thoughts and imagination of people – the computer works just like the brain.
The hardest thing for humans is to understand their thoughts and themselves; we all try to understand ourselves but most of the time it’s impossible.
For me the computer is a form of what we understand about the human mind, it’s the closest to what we know about ourselves, because it’s based on us. Now that i’m studying Computer Science I get to know so much more about myself. The brain and the machine is just a beautiful thing.’’

Anne-wil

‘’Ik studeer nu International Development Studies aan de Wageningen Universiteit en hiervoor heb ik Future Planet Studies gestudeerd aan de UvA.
Ik heb voor deze richting gekozen omdat ik ‘iets’ met duurzaamheid en voedselproductie wilde doen en deze studie combineert dat.
Wat me erg aanspreekt is om op een duurzame manier naar ontwikkeling te kijken. Natuurlijk is de acute noodhulp ook heel erg belangrijk en noodzakelijk, maar dat is toch erg op de korte termijn gericht. Wat mij meer aanspreekt is om te proberen op lokaal gebied de voedselproductie te verduurzamen en ervoor te zorgen dat mensen uiteindelijk hun eigen leven kunnen verbeteren.
Soms is deze studie ook moeilijk, omdat je steeds meer leert over de complexiteit van bepaalde duurzaamheidsvraagstukken. Dan leer je ook dat sommige dingen echt niet goed in elkaar zitten.
Dat raakt me wel: er zitten fouten in het systeem, die boeren belemmeren een fatsoenlijk bestaan op te bouwen. Dan is er bijvoorbeeld een groot bedrijf dat een heel tof project gaat doen met boeren en dan zeggen ze alles aan te pakken; betere zaden, toegang tot inputs en verandering in de infrastructuur et cetera. En dan denk je: ‘oh dit is vet, dit is goed’, maar wat betalen ze zo’n boer voor zijn gewas? Héél weinig. Als je die boer structureel onderbetaald, kun je allemaal leuke dingen gaan doen maar dat is gewoon heel krom natuurlijk.
Wat mij beweegt hier in door te gaan is dat ik toch veel goede projecten bij bedrijven en in de wetenschap zie die zich hiervoor inzetten: tegen de onduurzaamheid van onze voedselproductie en de weeffouten in het systeem. Er zijn veel mensen die zich hier voor inzetten, juist ook bij de grote bedrijven, en dat is wat me motiveert.’’

Anam

‘’Ik studeer pedagogiek, hiervoor heb ik twee Mbo opleidingen gevolgd: kinderopgang en jeugdzorg. De drie studies hebben wel een soort gemeenschappelijke basis voor mij; ik vind opvoedondersteuning heel interessant. Bemiddelen tussen ouders en kinderen vind ik het mooiste dat er is.
Ik vind het belangrijk dat de opvoeding op een positieve manier volbracht wordt door ouders, kinderen hebben die veilige basis nodig om zich te kunnen ontwikkelen. Je kunt alles zeggen, maar het is de manier waarop je het zegt: ‘’de toon maakt de muziek.’’
Ik ben zelf tussen twee verschillende culturen opgegroeid, mijn ouders komen uit Pakistan en ze begrepen mij nooit helemaal. Ik denk dat dit mij geïnspireerd heeft zelf de verbinding op te zoeken tussen ouders en kinderen.
Ik ga nu stage lopen als coach bij een school; ik ga risicoleerlingen begeleiden. Aangezien ik al een aantal studies achter de rug heb kan ik me wel voorstellen dat er studenten zijn die het willen opgeven omdat het óf te lang duurt óf ze niet weten hoe ze het moeten aanpakken.
En ook leerlingen met een andere achtergrond die struggelen met de manier van onderwijs, opvoeding en gewoonten hier – voor hen wil ik me echt inzetten. Ik denk dat ik me heel goed in hen kan verplaatsen, omdat ik weet waar ze vandaan komen.
En uiteindelijk – delen we iets met elkaar, hoe anders we ook zijn. Dat vind ik heel belangrijk en vind ik veel inspiratie in terug: in me openstellen voor diversiteit.’’

Peter

‘’Momenteel studeer ik af in filosofie aan de Universiteit van Amsterdam, ik moet alleen nog mijn scriptie afronden en dan ben ik klaar.
Ik heb al mijn vakken bij één docent gevolgd, echt nog zo’n briljante, ouderwetse filosoof die nádenkt. Dit vind ik ook het belangrijkste aan een studie: dat het een nieuw licht werpt op waar je mee bezig bent. Of bijvoorbeeld op de geschiedenis, werkelijkheid of noem maar op – dat je iedere keer uit een college komt en denkt: ik heb iets meegekregen dat echt zinnig is en waarop ik voort wil denken.Naast mijn studie ben ik momenteel bezig met het schrijven van een dichtbundel, die dit najaar uit moet komen. Mijn eerste dichtbundel gaat over ‘de sterren en het bloed’; over het schone en het mooie zoeken, maar tegelijk het lage ‘het bloed’ niet schuwen. Ik probeer in het schone het lelijke te vinden en in het lelijke ook het schone; dat alles samenkomt eigenlijk. Je merkt heel erg dat ‘wij’, in deze maatschappij, het mooie verlangen en het lelijke willen we uitschakelen, maar we kunnen de sterren niet bereiken zonder het bloed ook te zien.
Schrijven is eng: je legt toch je ziel op tafel en mensen mogen daar dan zomaar over oordelen. En daarbij is dichter zijn een beroep dat gewoon niet echt de rekeningen betaalt.
Het is een onzeker bestaan, maar tegelijk – en dit klinkt heel pretentieus, zegt mijn professor altijd: ‘’filosoof zijn is een roeping’’ en dat is bij mij ook zo met dichten: Ik moet het dus ik kan het. ‘’

 

Het Rouwcafé in Folia!

We zijn heel trots op het item over het Rouwcafé en de rouwgroep dat verschenen is in Folia. Hier kun je het stuk lezen.

Zomaar
een blad,
nat van de regen
in het prille
morgenlicht.

Alsof
de hemel
vannacht
ook tranen
heeft vergoten.

Troostvolle
gedachte dat ik niet
alleen sta in
mijn verdriet.

Bron: zinboekje Oase Media

Stereotype Diner

Woensdagavond 5 oktober, Uilenstede. Nu moet ik zeggen dat ik hier – als echt UvAmeisje – al jaren niet geweest ben. Nu dan toch, want vanavond is het Stereotype Diner: een evenement georganiseerd door ESN (de Amsterdamse studentenvereniging voor internationale studenten) en NEWConnective.
Het Stereotype Diner vindt plaats in campuscafé Il Caffe: een goed gekozen, cozy plek om warm te worden op deze eerste gure herfstavond. Overal branden lichtjes en wanneer ik, net op tijd, binnenkom is de ruimte gevuld met studenten, die heerlijk biertjes drinken en volop met elkaar in gesprek zijn. Kortom: de sfeer is al behoorlijk ‘aan’. (meer…)